บทความ

คดีอาญา การขออนุญาตฎีกาในคดีทุจริตและประพฤติมิชอบ

การขออนุญาตฎีกาในคดีทุจริตและประพฤติมิชอบ มีเงื่อนไขคล้ายๆ กันกับการขออนุญาตฎีกาในคดีทั่วๆ ไป
แต่ในคดีทุจริตและประพฤติมิชอบนั้น มีพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบ พ.ศ. 2559 กำหนดไว้เป็นการเฉพาะครับ
โดยมาตรา 46 แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวประกอบกับข้อบังคับของประธานศาลฎีกา ข้อ 35 ได้กำหนดให้ศาลฎีกามีอำนาจรับฎีกาได้ ดังที่สรุปไว้ตามภาพครับ

คำพิพากษาฎีกาที่ 490/2567   อุทธรณ์ฎีกา ห้ามฎีกาข้อเท็จจริง
     ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 2 ปี โดยไม่รอการลงโทษ ศาลอุทธรณ์ภาค 7 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำคุก 1 ปี และปรับ 5,000 บาท ให้รอการลงโทษและคุมความประพฤติจำเลยไว้ แม้เป็นการแก้ไขมาก แต่ศาลอุทธรณ์ภาค 7 ยังคงลงโทษจำคุกไม่เกิน 2 ปี และปรับไม่เกิน 40,000 บาท ต้องห้ามมิให้คู่ความฏีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ฎีกาของโจทก์ขอให้ลงโทษจำคุกจำเลยโดยไม่รอการลงโทษนั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกาตามบทกฎหมายดังกล่าว
    

คำพิพากษาฎีกาที่ 483/2567  คดีอาญา ข้อหาพยามยามฆ่า ไม่บรรลุผล

    จำเลยใช้อาวุธปืนซึ่งเป็นอาวุธร้ายแรงโดยสภาพยิงโจทก์ร่วมในระยะใกล้ เป็นการกระทำโดยมีเจตนาฆ่า จำเลยกระทำไปตลอดแล้ว แต่การกระทำนั้นไม่อาจบรรลุผลได้อย่างแน่แท้เพราะอาวุธปืนของกลางซึ่งเป็นปัจจัยซึ่งใช้ในการกระทำความผิดไม่อาจใช้ยิงได้เพราะเหตุไม่มีเข็มแทงชนวน การกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานพยายามฆ่า ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 ประกอบมาตรา 81 
    

เอารถไปจำนำจอด แล้วผู้รับจำนำเอารถไปขาย สามารถดำเนินคดีได้หรือไม่ ??

จำเลยรับจำนำรถยนต์พิพาทจากป. จำเลยจึงมีเพียงสิทธิยึดถือครอบครองรถยนต์ไว้จนกว่าจะได้รับชำระหนี้ครบถ้วน และมีสิทธิจะขายทรัพย์จำนำได้ต่อเมื่อบอกกล่าวบังคับจำนำ เมื่อไม่ปรากฏว่า จำเลยมีหนังสือบอกกล่าวให้ ป. ชำระหนี้ จำเลยจึงไม่มีสิทธินำรถยนต์พิพาทไปขาย

การที่จำเลยยึดถือครอบครองรถยนต์พิพาทแทน ป. ผู้จำนำ แล้วนำรถยนต์พิพาทไปขายและไม่สามารถนำมาคืนให้แก่ ป. ผู้จำนำซึ่งได้ใช้สิทธิไถ่ถอนโดยนำเงินมาชำระหนี้ให้แก่จำเลยแล้ว

การกระทำของจำเลยเป็นการเบียดบังเอารถยนต์พิพาทไปเป็นของตนโดยทุจริต ก่อให้เกิดความเสียหายแก่ ป.

จำเลยจึงมีความผิดฐานยักยอกทรัพย์ ตามประมวลอาญา มาตรา 352

คดีปลอมแปลงเอกสาร เป็นคดีอาญา ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264 ถึง มาตรา 269

      มาตรา 264 ผู้ใดทำเอกสารปลอมขึ้นทั้งฉบับหรือแต่ส่วนหนึ่งส่วนใด เติมหรือตัดทอนข้อความ หรือแก้ไขด้วยประการใดๆ ในเอกสารที่แท้จริง หรือประทับตราปลอมหรือลงลายมือชื่อปลอมในเอกสาร โดยประการที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่ผู้อื่นหรือประชาชน ถ้าได้กระทำเพื่อให้ผู้หนึ่งผู้ใดหลงเชื่อว่าเป็นเอกสารที่แท้จริง ผู้นั้นกระทำความผิดฐานปลอมเอกสาร ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินหกหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

      ผู้ใดกรอกข้อความลงในแผ่นกระดาษหรือวัตถุอื่นใด ซึ่งมีลายมือชื่อของผู้อื่นโดยไม่ได้รับความยินยอม หรือโดยฝ่าฝืนคำสั่งของผู้อื่นนั้น ถ้าได้กระทำเพื่อนำเอกสารนั้นไปใช้กิจการที่อาจเกิดเสียหายแก่ผู้หนึ่งผู้ใดหรือประชาชน ให้ถือว่าผู้นั้นปลอมเอกสารต้องระวางโทษเช่นเดียวกัน

สำหรับคดีแชร์ที่หลายๆ ท่านสอบถามกันเข้ามาหากท่านใดเป็นท้าวแชร์ แนะนำให้เช็ควงแชร์ของท่านว่า ขัดต่อกฎหมายหรือไม่ด้วยนะครับ

ตามพ.ร.บ.การเล่นแชร์ พ.ศ. 2534

ได้ให้ความหมายของ ‘การเล่นแชร์’ ไว้ว่า

การที่บุคคลตั้งแต่สามคนขึ้นไปตกลงกันเป็นสมาชิกวงแชร์ โดยแต่ละคนมีภาระที่จะส่งเงินหรือทรัพย์สินอื่นใด รวมเข้าเป็นทุนกองกลางเป็นงวด ๆ เพื่อให้สมาชิกวงแชร์หมุนเวียนกันรับทุนกองกลางแต่ละงวดนั้นไปโดยการประมูลหรือโดยวิธีอื่นใด

โดยบุคคลที่จะเป็นนายวงแชร์ หรือ ท้าวแชร์ นั้น จะต้องเป็นบุคคลธรรมดาเท่านั้น

และวงแชร์ของท้าวแชร์ จะต้องมีลักษณะดังต่อไปนี้

(1) มีจำนวนวงแชร์รวมกันไม่เกิน 3 วง

(2) มีจำนวนสมาชิกวงแชร์รวมกันทุกวงไม่เกิน 30 คน

(3) มีทุนกองกลางต่อหนึ่งงวดรวมกันทุกวงเป็นมูลค่า ไม่เกิน 3 แสนบาท

(4) ท้าวแชร์หรือผู้จัดให้มีการเล่นแชร์นั้นไม่ได้รับประโยชน์ตอบแทนอย่างอื่นนอกจากสิทธิที่จะได้รับทุนกองกลาง ในการเข้าร่วมเล่นแชร์ในงวดหนึ่งงวดใดได้โดยไม่ต้องเสียดอกเบี้ย

หากท้าวแชร์ท่านใด เปิดวงแชร์ ขัดต่อข้อหนึ่งข้อใดดังกล่าว มีโทษทั้งจำคุกและปรับนะครับ

และ……การเล่นแชร์ ห้ามโฆษณาชี้ชวนให้ประชาชนทั่วไปเข้าร่วมในการเล่นแชร์ ด้วยนะครับ ไม่ว่าจะเป็นท้าวแชร์เอง หรือบุคคลใดๆ ก็ตาม จะมีความผิดตามกฎหมายนะครับ

ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334 บัญญัติว่า ผู้ใดเอาทรัพย์ของผู้อื่น หรือที่ผู้อื่นเป็นเจ้าของรวมอยู่ด้วยไปโดยทุจริต ผู้นั้นกระทำความผิดฐานลักทรัพย์ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี และปรับไม่เกินหกหมื่นบาท 

การลักทรัพย์ต้องเป็นการเอาไปจากการครอบครองของผู้อื่นและมีการแย่งการครอบครองในลักษณะที่ตัดกรรมสิทธิ์ของผู้อื่น โดยมีเจตนาทุจริตซึ่งเป็นเจตนาพิเศษเป็นองค์ประกอบของความผิดที่เป็นสาระสำคัญ หากขาดเจตนาโดยทุจริตในลักษณะทีไม่ได้เจนาเพื่อหาผลประโยชน์ที่ควรได้ ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 1 (1) ก็จะไม่มีความผิดฐานนี้ ซึ่งทนายความก็มักจะต่อสู้คดีประเภทนี้ว่าขาดเจตนาโดยทุจริต ศาลก็อาจยกฟ้อง แต่บางกรณีศาลไม่ลงโทษความผิดฐานลักทรัพย์แต่ก็มีอำนาจลงโทษข้อหายักยอกได้ หรือบางครั้งศาลลงโทษข้อหายักยอกแทนข้อหาหลักซึ่งเป็นข้อหาลักทรัพย์ แต่ปรากฏจากการสืบพยานและพยานเอกสารในสำนวนของพนักงานสอบสวน ปรากฏว่าผู้เสียหายมิได้แจ้งความร้องทุกข์คดียักยอกซึ่งเป็นความผิดต่อส่วนตัว ภายใน 3 เดือนนับตั้งแต่ทราบเหตุ คดีจึงขาดอายุความ ศาลก็ยกฟ้องไปได้เช่นเดียวกัน ความผิดฐานนี้ต้องพิจารณาที่เจตนาเป็นสาระสำคัญในการสู้คดี